در تئاتر رویال استراتفورد ایست لندن، نمایش «خونورزی» به نویسندگی آوا پیکت، بیننده را به دنیای مدرن و پر از تنشهای اجتماعی میبرد. در این نمایش، هلمِن تروآ، نماد زیبایی و عشق، به خانهاش بازمیگردد، اما این بار در یک سالن نشیمن به سبک Towie که در آن خشونت و misogyny به وضوح قابل مشاهده است.
بازگشت به خانه در دنیایی آشفته
این نمایش در پسزمینهای از جنگهای داخلی انگلیس روایت میشود. هلمِن، پس از ترک شوهرش مارکوس برای یک «خارجی»، با مردانی روبرو میشود که در جستجوی انتقام به سر میبرند. در این میان، یک پیامآور که به سبک Adidas لباس پوشیده، به نوعی نقش کُر را ایفا میکند و ما را با تحولات جدید این انگلستان آشنا میکند. مردان عصبانی به خانه Cee، دوست صمیمی هلمِن، میآیند و در حالی که هلمِن را به همراه دارند، پیروزی خود را با نوشیدن پروسکو جشن میگیرند.
تصویری از جامعه معاصر
در این نمایش، آوا پیکت توانسته است با ترکیب اسطورههای کلاسیک و واقعیتهای معاصر، تصویری تلخ و جنجالی از جامعه امروز ارائه دهد. مادام که هلمِن تلاش میکند تا هویتش را در این دنیای جدید پیدا کند، تماشاگران شاهد کشمکشهای عاطفی و اجتماعی او خواهند بود. این نمایش نه تنها به بررسی موضوعات مربوط به جنسیت و قدرت میپردازد، بلکه به ما یادآوری میکند که تاریخ میتواند بارها و بارها تکرار شود.
«خونورزی» با بازی درخشان میشل داوکری در نقش هلمِن، در حال حاضر در تئاتر رویال استراتفورد ایست لندن به روی صحنه میرود و تا ۱۰ اکتبر ادامه خواهد داشت. آیا این نمایش میتواند ما را با واقعیتهای زندگی معاصر آشنا کند یا تنها یک بازسازی از گذشته است؟
