در دنیای فناوری امروز، کدنویسی دیگر مانند گذشته نیست و بوریس چِرنی، خالق Claude Code، به نگرانیهای مهندسان نرمافزار در این زمینه جواب میدهد. او اخیراً ایمیلی از یک توسعهدهنده دریافت کرد که در آن به مشکلات ناشی از ورود هوش مصنوعی به عرصهٔ کدنویسی اشاره کرده بود.
نگرانیها و دو دیدگاه
این توسعهدهنده با عنوان «چه کنیم با سُر و صدا؟»، به چِرنی نوشت که تغییر به سمت کدنویسی با هوش مصنوعی منجر به ایجاد نوعی "فریکشن" یا اصطکاک شده است. او این مشکل را به دو دیدگاه تقسیمبندی کرد. دیدگاه اول به استفادهٔ محتاطانه از ابزارهای هوش مصنوعی اشاره دارد؛ یعنی به این شکل که کدهایی مشابه گذشته ایجاد کنیم که با کمک AI تسریع شدهاند و باید قابلیت مرور داشته باشند.
دیدگاه دوم، رویکردی آزادتر است: "کد را به عنوان یک جعبهٔ سیاه در نظر بگیریم و فقط خروجی آن را بررسی کنیم." این توسعهدهنده همچنین به عدم توانایی بسیاری از افراد در پیادهسازی دیدگاه اول و نگرانی آنها از اخراج اشاره کرد.
پاسخ بوریس چِرنی
بوریس چِرنی در پاسخ به این دو دیدگاه گفت که فضای کافی برای هر دو رویکرد وجود دارد. او به مزایای رویکرد "نگران نباشید" اشاره کرد و گفت که پروتوتایپها و کدهای موقت میتوانند به عنوان جعبهٔ سیاه در نظر گرفته شوند. اگر قرار است آنها را دور بیندازید و خطر شکست آنها کم باشد، نیازی به کمالگرایی نیست.
اما در مورد کدهای تولیدی که توسط Claude نوشته میشوند، چِرنی تأکید کرد که باید سطح بالاتری از کیفیت را نسبت به کدهای نوشته شده توسط انسان داشته باشند. در آنتروپیک، اقدامات احتیاطی زیادی برای اطمینان از این موضوع وجود دارد؛ از جمله قوانین lint، تستهای متعدد و بازبینیهای خودکار کد.
چِرنی همچنین نقش توسعهدهندگان را به عنوان "مدیران کیفیت کد" توصیف کرد و گفت که این وظیفه آنهاست که از ایجاد کدهای بد جلوگیری کنند. در نهایت، او به توسعهدهنده پیشنهاد داد که میتواند با Claude به صورت مستقیمتر کار کند یا از او بخواهد کد را بازنویسی کند.
