در دنیای مالی، سوبسیدهای کلان به بانکهای تجاری به یک موضوع جنجالی تبدیل شده است. با پرداخت ۳.۷۵ درصد به بانکهای تجاری بر روی ذخایر آنها، بانک مرکزی انگلستان سالانه ۲۴ میلیارد پوند از منابع عمومی را به سودآورترین نهادها میپردازد. این پرداخت، در واقع تنها به منظور کنترل نرخهای وامدهی بانکها انجام میگیرد، اما آیا این روش بهینهترین راه ممکن است؟
نگاهی به سوبسیدهای بانکی
بانک مرکزی انگلستان ذخایر سپردههای بانکهای تجاری را نگهداری میکند و بر اساس سیاستهای مالی خود، نرخ بهرهای بر روی کل این ذخایر پرداخت میکند. با توجه به اینکه این نرخ در حال حاضر ۳.۷۵ درصد است و شامل حدود ۶۴۰ میلیارد پوند میشود، این سوبسید به نمایندگی از مالیاتدهندگان، به بانکهای تجاری سود میرساند. در شرایطی که این بانکها خود سودآور هستند، بسیاری از کارشناسان بر این باورند که این سیاست نیاز به بازنگری دارد.
چرا باید تغییر کند؟
به جای پرداخت سوبسید کلان، بانک مرکزی میتواند با پرداخت بهره به یک بخش محدود از ذخایر، به همان هدف برسد. به عنوان مثال، اگر بانک مرکزی یک بخش ۲۰ درصدی از ذخایر را مشمول بهره کند، این اقدام میتواند صرفهجوییهای بسیار زیادی را به همراه داشته باشد. با این روش، مقدار صرفهجویی میتواند به بیش از ۱۹ میلیارد پوند در سال برسد. این تغییر نه تنها به کاهش هزینههای عمومی کمک میکند، بلکه میتواند به بهبود کارایی سیاستهای مالی نیز منجر شود.
در نهایت، این سوال مطرح میشود که آیا زمان آن نرسیده است که سیاستهای مالی در راستای منافع عمومی بازنگری شود؟ سوبسیدهای کلان به بانکهای سودآور نمیتواند توجیهپذیر باشد و باید به فکر راهحلهای بهتری بود.
