گرگ استنتون در اظهارات اخیر خود به نقد رویکرد «رسیدن به عدد» در برنامهریزی بازنشستگی پرداخت و هشدار داد که این روش میتواند نشانهای از عدم جامعیت و آگاهی در برنامهریزی مالی باشد. بسیاری از افراد برای ارزیابی پایداری پرتفوی خود به معیارهای سادهای مانند راهنمای ۴ درصدی اتکا میکنند که این امر میتواند خطرناک باشد.
چالشهای استفاده از معیارهای ساده
استنتون به این نکته اشاره کرد که استفاده از یک عدد خاص برای تعیین زمان بازنشستگی، به ویژه در شرایط اقتصادی فعلی، میتواند منجر به تصمیمگیریهای ناآگاهانه شود. به عنوان مثال، یک پرتفوی ۱ میلیون دلاری ممکن است به نظر کافی بیاید، اما اگر هزینههای زندگی با توجه به تورم و مالیاتها به طور مناسب تنظیم نشده باشد، این عدد ممکن است کافی نباشد.
بیشتر بخوانید: CoreWeave و Nebius نرخهای متفاوتی برای وامهای هوش مصنوعی ارائه میدهند
نیاز به برنامهریزی جامع
وی تأکید کرد که برای ارزیابی واقعی از وضعیت مالی، تقسیم عدد مورد نظر به میزان برداشت برنامهریزی شده یک شروع خوب است، به ویژه برای افرادی که حدود ۱۰ سال از بازنشستگی فاصله دارند. اما برای کسانی که به بازنشستگی نزدیکتر هستند، ایجاد یک برنامه جامع و چند بعدی بسیار ضروری است. در این برنامه باید به مواردی چون هزینههای بازنشستگی در مقایسه با هزینههای زندگی در دوره کاری، درآمدهای غیرپرتفویی مانند تامین اجتماعی و حقوق بازنشستگی، میزان برداشت برنامهریزی شده و وضعیت پرتفوی توجه شود.
استنتون همچنین بر اهمیت ریسکها تأکید کرد و گفت که اگر افراد به دلیل وضعیت مثبت بازار سهام، به عدد خاصی برسند، این میتواند خطرناک باشد. بازار سهام به طور معمول بیشتر افزایش مییابد تا کاهش، اما اگر فردی بخواهد با یک پرتفوی سنگین از سهام بازنشسته شود، بهتر است در زمانهایی که بازار در وضعیت ضعیفی قرار دارد، بازنشسته شود، نه زمانی که بازار در اوج خود است.
ریسکهای مربوط به تغییرات بازار
تحقیقات نشان میدهد که تقریباً دو سوم پرتفویهای تمام سهام که در پنج سال اول بازنشستگی دچار زیان میشوند، قبل از سال ۳۰ به پایان میرسند. در دهه ۱۹۸۰، علیرغم وضعیت نامناسب بازار، افرادی که در آن زمان بازنشسته شدند، توانستند با برداشتهایی نزدیک به ۱۳ درصد از پرتفوی خود زندگی کنند. این موفقیت به دلیل ارزیابیهای پایین سهام در آن زمان بود که منجر به افزایشهای قوی در بازار سهام در طول سه دهه بعد شد.
استنتون همچنین به این نکته اشاره کرد که حتی اگر شرایط کنونی بازار سهام به نظر منفی باشد، این لزوماً به معنای نیاز به نگرانی برای بازنشستگان جدید نیست. در عوض، آنان میتوانند با تنوع در سبد سرمایهگذاری و کاهش هزینهها در زمان زیانهای پرتفوی، برنامههای خود را مقاومتر کنند.
سوالات کلیدی برای بازنشستگی موفق
استنتون در نهایت بر این نکته تأکید کرد که تصمیمگیری برای بازنشستگی نباید فقط بر اساس اعداد و ارقام باشد. اگرچه وضعیت مالی مهم است، اما پرسشهای کلیدی دیگری نیز وجود دارد که باید به آنها پاسخ داد: آیا به اندازه کافی برای بازنشستگی دارید؟ آیا از کار خسته شدهاید؟ و آیا میدانید پس از بازنشستگی به چه چیزی میخواهید دست یابید؟ موفقترین بازنشستگان بیشتر بر این سؤالات تمرکز دارند تا مسائل مالی.
بیشتر بخوانید: دیوید روبنشتاین: زود است تا سبک ارتباطی گرگ استنتون را قضاوت کنیم · سود خالص بریستو دو برابر شد در حالی که چالشهای دولتی ادامه دارد
