نه سال پیش، دافنه کاروانا گالیزیا، روزنامهنگار تحقیقی برجستهٔ مالت، با انفجار بمب در برابر خانهاش به قتل رسید. او که صدای حقایق تلخ و فساد در مالت بود، با شجاعت به افشای فسادهای کلان پرداخته و به یکی از نمادهای مبارزه با فساد تبدیل شده بود. اما حالا، نه تنها قاتلان او محاکمه شدهاند، بلکه هنوز هیچکس به خاطر فرمان قتل او مجازات نشده است.
سکوت مهلک در برابر جنایت
در هفتهٔ گذشته، یک هیئت منصفه به یورگن فنه، یکی از برجستهترین بازرگانان مالت، در رابطه با همکاری در این جنایت و ارتباطات جناییاش حکم برائت داد. این تصمیم به وضوح نشاندهندهٔ فرهنگ مصونیت در مالت است، جایی که افراد با نفوذ همچنان میتوانند از مجازات فرار کنند. دافنه به تنهایی به نبرد با فساد رفته بود و حالا باید از خوابهایش در برابر یک سیستم ناکارآمد و فاسد دفاع کند.
ندای اصلاحات و عدالت
یادآوری از این جنایت، نه تنها یادآور شجاعت دافنه، بلکه زنگ خطری برای اروپا است. آیا قارهٔ سبز که خود را پیشتاز حقوق بشر و آزادی بیان معرفی میکند، به این وضعیت بیتوجه خواهد ماند؟ اکنون زمان آن است که بروکسل به کار دافنه ادامه دهد و از دولت مالت بخواهد که اصلاحات لازم را در راستای عدالت و شفافیت انجام دهد. در غیر این صورت، نه تنها عدالت برای دافنه، بلکه برای تمامی قربانیان فساد در مالت به فراموشی سپرده خواهد شد.
در دنیای امروز، فراموش کردن صدای دافنه کاروانا گالیزیا برابر با فراموش کردن اصول اولیهٔ آزادی و عدالت است. اگر اروپا واقعاً به اصول خود پایبند است، باید به صدای ضعیفترینها گوش دهد و برای تغییرات بنیادین در مالت اقدام کند.
